งานสถาปัตยกรรมไทย เป็นงานสถาปัตยกรรมแขนงหนึ่งของโลกที่มีความเป็นเอกลักษณ์และชัดเจนในความเป็นชนชาติ
ที่มีขนบทำเนียมประเพณีและวัฒนธรรม ที่แฝงไปด้วยปรัชญาการใช้ชีวิตโดยผสานศาสตร์และศิลป์เข้าด้วยกัน อย่างลงตัวและ
มีความโดดเด่น ควรแก่การอนุรักษณ์ไว้คู่แผ่นดินสืบไปโดยแบ่งงานสถาปัตยกรรมไทยเป็น 4 หมวด
หมวด ก. สถาปััตยกรรมไทยภาคกลาง
หมวด ข. สถาปััตยกรรมไทยภาคเหนือ(ล้านนา)
หมวด ค. สถาปัตยกรรมไทยภาคใต้
หมวด ง. สถาปัตยกรรมไทยภาคอีสาน 
มังฆละมีจุดยืนที่ชัดเจนในการสืบสานสถาปัตยกรรมไทย ให้อยู่คู่แผ่นดินไทย โดยแบ่งงานสถาปััตยกรรมไทยออกเป็น
สองภาคส่วนด้วยกันคือ
ส่วนที่ 1. สถาปััตยกรรมไทยเชิงอนุรักษ์ ยกตัวอย่างเช่นในพื้นที่นั้นมีสถาปััตยกรรมไทยดั้งเดิมอยู่ ในการออกแบบจะเน้น
การออกแบบอ้างอิงจากงานสถาปััตยกรรมไทยดั้งเดิมเพื่อเป็นการอนุรักษ์ และเป็นการสืบสานงานฝีมือช่างไทยมิให้ศูนย์หายจากผืน
แผ่นดินไทยและอีกอย่างหนึ่งที่คำนึงถึงเป็นหัวข้อหลักคือมิให้สถาปััตยกรรมที่ถูกออกแบบขึ้นมาใหม่นั้นไปขัดแย้งกับสถาปัตยกรรม
ไทยดั้งเดิมที่ต้องการอนุรักษ์
      ส่วนที่ 2. สถาปัตยกรรมไทยร่วมสมัยหรือสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ ซึ่งในยุคสมัยปัจจุบันนี้มีความก้าวหน้าทางด้าน
วิทยาการทุกด้าน ยกเว้นทางด้านจิตใจ แต่ก็ไม่ได้เว้นว่างแม้วิทยาการด้านงานก่อสร้างซึ่งมีวัสดุใหม่ๆเข้ามาให้นักออกแบบได้เลือกใช้
ในงานออกแบบสถาปัยกรรมร่วมสมัย สถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ ส่วนสถาปััตยกรรมไทยเชิงอนุรักษ์มีการปรับวัสดุสมัยใหม่บางชนิด
มาใช้เช่นเดียวกัน จึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ปัจจุบัน วิถีชีวิตคนไทยเปลี่ยนแปลงไปมาก การออกแบบสถาปัตยกรรมไทยร่วมสมัยคำ
นึงถึงรากเหง้าและแก่นปรัชญาทางความคิด ของงานสถาปัตยกรรมไทยในอดีตมาปรับใช้กับวัสดุที่มีอยู่ในปัจจุบัน แต่ยังคงความงดงาม
ความอ่อนช้อยในชั้นเชิงกลอนที่ลึกซึ้งของงานสถาปัตยกรรมไทย/ของช่างไทยไว้อย่างลงตัว
ทั้งหมดเป็นเหตุผลเพื่อสืบสานสถาปััตยกรรมไทยให้คงความเป็นเอกและให้เยาวชนรุ่นหลังได้ไปศึกษาและเข้าใจถึงภูมิ
ปัญญาช่างไทยสมัยโบราณรวมไปถึงความงดงามของสถาปััตยกรรมไทย ที่ถ่ายทอดถึงจิตวิญญาณความเป็นคนไทย
นี่คือวัตถุประสงค์หลักของมังฆละ

Click